پندنامه شيخ سعدى عليه الرّحمة بس بگرديد و بگردد روزگار * دل به دنيا در نبندد هوشيار اى كه دستت مىرسد كارى بكن * پيش از آن كز تو نيايد هيچ كار اينكه در شهنامه‌ها آورده‌اند * رستم و روئينه‌تن اسفنديار تا بدانند اين خداوندان ملك * كز بسى خلق است دنيا يادگار اين همه رفتند و ما اى شوخ چشم * هيچ نگرفتيم زايشان اعتبار اى كه وقتى نطفه بودى بىخبر * وقت ديگر طفل بودى شيرخوار مدّتى بالا گرفتى در بلوغ * سرو بالائى شدى سيمين عذار همچنين تا مرد نام‌آور شدى * فارس ميدان و مرد كارزار